Tientallen keren heb je geluk…

… soms moet je je neerleggen bij enorme pech.

Het mooiste aan de fokkerij, vind ik, is een veulen geboren zien worden en in drie jaar tijd dat veulen te zien opgroeien tot een gezonde volwassen pony. Dat zoiets niet vanzelfsprekend is, dat is ons de laatste jaren wel meer dan duidelijk geworden.

Pechjaar 2016

Twee jaar geleden werd het ons wel heel pijnlijk duidelijk hoe kwetsbaar dat jonge spul is, toen Oak Forest Cayenne binnen twee weken ingeslapen moest worden. Oorzaak: Een darminfectie waardoor de dunne darm in elkaar was getrokken. Domme pech, zei ook de dierenarts. Enkele maanden later stond Oak Forest Lavendel met een flinke worminfectie in de kliniek in Wolvega. Ontwormen hadden we wel gedaan, maar de worm bleek daar niet gevoelig voor. Het waren spannende weken, veel passen en meten wat betreft behandeling maar met de goede ondersteuning vanuit Wolvega kwam ze er gelukkig weer bovenop.

We kregen de merries dat jaar niet drachtig. Ach, met twee pechgevallen en bijkomende kosten was het als hobbyfokker ook niet verkeerd om een jaar niks te hebben. In 2018 vrolijk verder.

Een gewaarschuwd mens…

Op 20 april werd Liquorice geboren. Een sterke jongedame, maar een iets snelle ademhaling. Niet iets om ons direct zorgen om te maken, maar we moesten het wel in de gaten houden.

Tot onze grote vreugde werd ook Cardamom op 20 april geboren. Scheelt slapeloze nachten! Maar bij Cardamom kwam alles wat traag op gang. Ze stond na een uur, en dronk voor het eerst iets langer dan twee uur na de geboorte. Geen directe nood, maar we waren er ook niet heel gerust op. We hadden ons lesje wel geleerd na ons pechjaar 2016.

Wolvega 6-daagse

Na 24 uur begonnen de eerste echte zorgen. De ene kreeg koorts, de ander wilde niet liggen… Dat weekend kwam de dierenarts meerdere keren over de vloer. We waren er niet gerust op. Waren we echt watjes geworden sinds de laatste twee veulens? Of maakten we ons terechte zorgen.

Dat laatste bleek waar. Maandag vertrok de eerste patiënt naar de dierenkliniek in Wolvega. Dinsdag volgde de ander. Doodziek waren ze niet dus beide mochten ook vrij vlot weer naar huis. Maar eenmaal thuis gingen ze toch weer achteruit. Zo pendelden we zes dagen achter elkaar heen en weer naar Wolvega. Het zou wel goed komen met die twee en in Wolvega zijn ze echt in goede handen, maar je wil dat jonge spul thuis in de wei zien lopen en ze elke dag een beetje zien veranderen (in de positieve zin). Uiteindelijk stonden de beide dames thuis en we durfden heel voorzichtig een beetje opgelucht adem te halen. Dat bleek iets te vroeg…

Als je denkt dat je alles hebt gehad

Iets meer dan een week oud, vertrok Cardamom weer naar de kliniek. Ze had koorts. Uiteindelijk bleek ze een ontsteking aan de lever te hebben. Ze moest dus sowieso een paar dagen in de kliniek blijven. Balen, maar nog niet hopeloos. We begonnen de dagen af te tellen. Elke dag ging ze een beetje vooruit. Tot ineens ook Liquorice thuis weer achteruit ging en ze op 1 mei ’s avonds weer naar Wolvega werd gebracht.

De volgende ochtend telefoon vanuit de kliniek. Er was goed nieuws en slecht nieuws. De veulens deden het eigenlijk wel goed. Ze mochten alleen de komende 10 dagen sowieso niet naar huis. Er was een paard met Rhinopneumonie (neurologische variant) en voor de zekerheid ging de kliniek op slot. Wederom, flink balen maar een logisch besluit. Nu hopen dat het bij dat ene paard zou blijven. Maar je voelt hem al aankomen.

What’s next?

Zo, nou hebben we het wel gehad voor dit jaar toch? Zo’n vraag die je eigenlijk niet moet stellen als het antwoord ‘nee’ kan zijn. Wederom telefoon uit Wolvega. Carmen kreeg koorts, maar de eerste test op Rhino was negatief. Twee andere paarden in de kliniek met koorts bleken wel positief te zijn getest dus die werden geïsoleerd. Maandag zouden alle paarden voor de zekerheid getest worden. Fingers crossed voor een goede uitslag, dan zou het niet lang meer duren voor we beide duo’s weer thuis konden hebben.

Op 8 mei het telefoontje met de uitslag van de test op Rhino… Carmen, Cardamom en Liquorice bleken positief voor het virus. Alleen Lovesong was niet besmet… Houdt het dan nooit op!? Nee. Dit betekent sowieso nog vier weken quarantaine.

We zijn er nog niet

Enigszins gerustgesteld in de wetenschap dat ze in goede handen zijn, blijft het hopen op een goede afloop. Hoewel de neurologische vorm van Rhino blijkbaar niet vaak voorkomt bij pony’s, blijven die kleintjes kwetsbaar.

Hopelijk zien we Carmen & Cardamom en Lovesong & Liquorice begin juni weer gezond terug bij ons op stal. Tot die tijd blijft het duimen voor een goede afloop. En daarna dat het vanaf die tijd gewoon allemaal goed zal gaan.  Het ideaalbeeld van jonge opgroeiende veulens in het weiland is in ieder geval niet vanzelfsprekend. Dat is het enige dat zeker is!

One Reply to “Tientallen keren heb je geluk…”

  1. Jee, wat een verhaal zeg,!
    Het zit jullie niet mee met de veulens.
    Ga voor jullie duimen dat in juni alle veulens zullen ronddartelen in jullie weide!
    Sterkte met alles.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s